سم، یک موسیقیدان فولک که به الکل و وزن یک حرفه ناموفق گرفتار شده، تصمیم می‌گیرد برای آخرین بار به لوئیزیانا برود و پدرش را ملاقات کند. با این شخصیت که به طور مستقیم از موسیقی فولک و کانتری که در ستایش از بازنده‌ها نوشته شده الهام گرفته است، یورگ اشتاینک بزرگ‌ترین ناامیدی‌ای را که رویای آمریکایی به آن تبدیل شده، به تصویر می‌کشد. نتیجه نزدیک به چهار سال کار، این ترکیب بین مستند و داستانی به طرز نگران‌کننده‌ای با وضعیت کشوری که تصویر آن همچنان در حال وخامت است، طنین‌انداز می‌شود و به عنوان یک تصویر تأثیرگذار از ناامیدی خود را معرفی می‌کند.