در پایان جنگ سرد، پدیده جدیدی پدید آمد که می‌بایست نسل کامل‌ای را تحت تأثیر قرار داده و نگرش آنان به زندگی را بیان کند. این جریان با ایده‌ای در خرده‌فرهنگ زیرزمینی برلین، اندکی پیش از فروپاشی دیوار آغاز شد. دی‌جِی کلاب، دکتر مُت، و همراهانش با شعار «صلح، شادی، پنکیک» اولین رژه عشق را راه‌اندازی کردند. یک راهپیمایی که به عنوان تظاهرات سیاسی ثبت شد و تنها ۱۵۰ نفر با لباس‌های رنگارنگ داشت که به موسیقی هاوس و تکنو می‌رقصیدند. آنچه کوچک آغاز شد در طول سال‌ها به بزرگ‌ترین مهمانی سیاره زمین با بازدیدکنندگانی از سراسر جهان تبدیل شد. در سال ۱۹۹۹، یک و نیم میلیون نفر در آن شرکت کردند. این مستند با کمک مصاحبه‌ها با برگزارکنندگان مهم و شاهدان عینی، نه تنها تاریخچه رژه عشق را بازمی‌تاباند، بلکه جنبه تاریک چگونگی نابودی تدریجی روح واقعی آن توسط تجارت و پول را — مدتها پیش از کوچ به شهرهای دیگر و فاجعه رژه عشق دویسبورگ در سال ۲۰۱۰ که به طور عمیق و اندوهبار پایانی بر یک دوران بود — روشن می‌سازد.