به شدت ناراحت، رومش مجبور است که بار محلی را پس از اینکه پدر شیطنتش آن را در وصیت‌نامه‌اش به او واگذار کرده، اداره کند. او هرگز نمی‌خواست مالک باشد، اما مادرش احساس می‌کند که این تنها راه برای حفظ میراث پدرش است و همسر و فرزندانش در آنجا خوشحال هستند.