در داستانی با عنوان «خاچوقی و نجار» یا همان «نارنجی و نجار»، روایت دربارهٔ رابطهٔ دو شخصیت است؛ یکی از آنها دربردارندهٔ قدرتِ بی‌زبانِ سیاست و دیگری هنرمندِ کارگاهِ نجاری است که با هم به تدابیری می‌رسند تا موانعِ اجتماعی و دروغ‌های قالبی را بشکنند. فضای داستان با پیچیدگی‌های اخلاقی، اتحاد میان قشرهای گوناگون و جستجو برای هویتِ فردی پررنگ می‌شود. مرور رخدادها نشان می‌دهد که تفاوت‌ها میانشان گاهی به ترس و گاه به همدلی بدل می‌شود و در نهایت راهی برای پذیرش و همزیستی پیدا می‌شود. این دو شخصیت با هم به کشفِ ارزش‌های انسانی، آزادیِ بیان و احترام به حقوقِ همدیگر می‌پردازند و از پسِ این مسیر، به درکِ عمیق‌تری از حمایتِ جامعه و مسئولیتِ فردی می‌رسند.