هفتمین روز اوت است. پس از آنکه کنترل از راه دور واحد تهویهٔ مطبوع تنها مسکن خانهٔ خوابگاه به‌طور غیرعمدی با ریختن نوشابه از بین می‌رود، «من» نقشه‌ای برای بازگشت به دیروز با ماشین زمان می‌چیند تا کنترل را قبل از خراب شدن بازیابد. با این حال دوست مزاح‌گویش اوزو نمی‌تواند از دست دادنِ رویدادهای گذشته را تحمل کند، حتی اگر این به معنای به هم زدن کائنات باشد. اکنون «من» در حال دویدن در زمان برای اجتناب از فاجعه است.