جان خودش را بوفالو می‌نامد. او به کابوی‌ها علاقه دارد، نابیناست و ممکن است شنوایی‌اش را از دست بدهد. این مستند سفر او به آمریکا برای دیدار با رئیس قبیله ناواخو را دنبال می‌کند، که می‌خواهد برای بهبود شنوایی‌اش یک آیین انجام دهد. فیلم پر از طنز بی‌آلایش است که به کاراکتر جذاب جان برمی‌گردد. در ایالات متحده، او مثل دون کیشوت غرب وحشی است — ماجراجویی ساده‌نگر در دنیایی که از تصورش بسیار معمول‌تر است. این فیلم مشاهده‌گرا، اما بی‌دعوت‌کننده، نمونه‌ای است از این که رسانهٔ سینما چگونه می‌تواند با افراد نابینا ارتباط برقرار کند و به‌طور مداوم تفاوت بین چیزی که جان درک می‌کند و آنچه ما واقعاً می‌بینیم را نمایش می‌دهد.