با کتاب Emil و کارآگاهان اریک کستن انقلابی در ادبیات کودکان پدید می آید. در جمهوری وایمار، او به سرعت به عنوان ویراستار، نویسنده و فیلمنامه نویس بالا می رود. کتاب‌هایش در سال هزار و سیصد و سی سوزانده می شوند. با این وجود او مهاجرت نمی‌کند و با نام مستعار و در خارج منتشر می‌شود. پس از جنگ، کستن به عنوان یک مرجع اخلاقی مطرح است اما دیگر نمی‌تواند به موفقیت پیشین خود تکیه کند، درگیر عشق‌ها می‌شود و با نوشیدن الکل از ناامیدی خود مبارزه می‌کند. تا زمان مرگش در سال هزار و نهصد و هفتاد و چهار، با تصمیمی که به تبعیت از تبعید نمی‌رود دست و پنجه نرم می‌کند. این درامی مستند-نمایشی نگاهی نو به تصویر کستن می‌اندازد.