دو نفر در محیطی آرام‌محور ملاقات می‌کنند. کلارا که معلول ژنتیکی ندارد اما تمام عمر در خانواده‌ای با اختلالات ذهنی بزرگ شده است. آدام که کمی پایین‌تر از آستانه عقب‌ماندگی ذهنی است، مهربان و بی‌نقض است و به سرعت به گروه می‌پیوندد. او خجالتی و وابسته است و هیچ‌کس جز آدام با او صحبت نمی‌کند. رابطه‌ای میان آن دو شکل می‌گیرد که برای هر دو و سایر بیماران خانه نیمه‌راه مشکل‌ساز می‌شود.