از زمان کودکی، ادواردو هفده ساله از ناهنجاری در پوست ختنه گاه رنج می‌برد که مانع از خودارضایی او می‌شود و او را نسبت به دختران ناامن و ناراحت می‌کند. در میکروکاسم بی‌جنسی خود محبوس شده، ادواردو با ناراحتی به فشارهای دنیای بیرون واکنش نشان می‌دهد که تنها ناامنی او را تشدید می‌کند. مجبور به خروج از سایه‌هایی که سال‌ها در آن پنهان شده، ادواردو در ابتدا سعی می‌کند مشکلش را با تدابیر ناشیانه حل کند و در نهایت، شجاعت مواجهه با ترس‌های خود را پیدا می‌کند.