در دسامبر ۲۰۱۲، مظفر علی و همسرش نگیندا از طالبان در افغانستان فرار کردند. آنها به عنوان پناهنده در اندونزی زندگی کردند زمانی که استرالیا 'قایق‌ها را متوقف کرد'. با عزم راسخ برای انجام کاری، آنها یک مدرسه کوچک دو اتاقه راه‌اندازی کردند که به زودی به مرکز یک جامعه و موفق‌ترین ابتکار رهبری شده توسط پناهندگان در جهان تبدیل شد.