پس از یک تراژدی شخصی، توماس شروع به نوشتن یک فیلمنامه می‌کند تا با آن کنار بیاید. او تلاش می‌کند خود را درمان کند، اما در عوض، نوارهای ذهن خود را باز می‌کند. او تحت تأثیر خیال‌های در حال تپش، فیلمنامه‌اش به زندگی‌اش نفوذ می‌کند. او به دنیایی می‌غلتد که در آن زمان شکسته می‌شود، هویت‌ها مبهم می‌شوند و سلولید به اعتراف تبدیل می‌شود.