در جولای سال دو هزار بیست با شش سال دوری به شهر زادگاه خود هاربین بازگشتم. در بیست و چهار سالگی، خطوط سرنوشت زندگی ام ناگهان دچار توقف شد و از خود اندیشیدم چگونه تحت تأثیر جریان های زندگی شکل یافته ام. «ماه نو» نامی است که مادرم برای خود گذاشت و از زیبایی که در میان درد و آشوب می‌نگریست برگرفته است. این نام مرا هدایت می‌کند تا به دهه نود، دهه تولد من، نگاه کنم و درهم آمیختگی ابدی بین زیبایی آرزو و واقعیت سخت را بررسی کنم.