موریس باکت، موزیسینی برجسته، عضو گروه اکتبر، هنرمند تئاتر، بازیگر فیلم، کوهنورد و اسکی‌باز، همیشه در حال حرکت بود و زندگی‌اش را حول دو محور مشترک یعنی ویولن‌سل و کوه‌ها ساخت. او خود را به عنوان "ویولن‌سل‌زن-اسکی‌باز" تعریف کرد و این باعث شد که جیمز کاتت، قهرمان جهانی اسکی، بگوید: "از تمام اسکی‌بازانی که می‌شناسم، او بهترین ویولن‌سل‌زن است." پروفسور آندره ناوارا نیز افزود: "از تمام ویولن‌سل‌زنانی که می‌شناسم، او بهترین اسکی‌باز است." در طول حرفه متنوع و منسجمش، باکت به تصویرسازی شاد و هنری از کوه‌ها کمک کرد. چه کسی بهتر از alter-ego او، سِرِبوس، ویولن‌سل وفاداری که هرگز از کنارش جدا نشد، می‌تواند درباره موریس و تمام ماجراجویی‌هایش صحبت کند؟ از پاریس تا شامونی، از صحنه تا سنگ‌های گرانیتی و شیب‌های برفی، این فیلم سِرِبوس را دنبال می‌کند که قرن را می‌گذرانید و بالاتر از همه... لبخند می‌زند!