امید، نقشی صمیمانه از خانواده‌ای نظامی است که بر اثر زخم‌های پنهان جنگ دچار تفرقه شده‌اند. در مرکز داستان کاترین، سربازی با نشان افتخار و مادری است که از ماموریت بازمی‌گردد و تغییر عمیقی کرده است — از نظر احساسی دورمانده، گرفتار احساس گناه و دست و پنجه نرم با اعتیاد. دخترش، امید، که زمانی تحت حمایت قدرت مادر بود، شاهد فروپاشی او می‌شود و ناچار می‌شود زودتر از حد معمول بالغ شود در میان هرج و مرج جابه‌جایی‌ها، قطع ارتباطات خانوادگی و نبود حمایت موسسه‌ای. در حالی که کاترین برای بازگرداندن خود به زندگی عادی تلاش می‌کند، ازدواجشان فرو می‌پاشد و نبود مراقبت‌های پس از خدمت نظامی باعث عمیق‌تر شدن انزوای او می‌شود. همسرش می‌رود، دخترش دور می‌شود و کاترین با این درک سنگین روبه‌رو می‌شود که خدمت هزینه‌ای داشته که هیچ‌کس او را برایش آماده نکرده بود.