در سال هزار و سیصد و هشتاد و سه، سه کوهنورد نخستین افراد فرانسوی شدند که قله اورست را فتح کردند. از میان آن ها رهبر کاروان پئیر مازو و کوهنورد امیدبخش بیست وپنج ساله، ژان آفاناتسیف بودند. بیست سال بعد، این دو افسانه همراه با راهنمای کوهستان میشل پله، مسیر عملیات شان را باز می‌گردانند و از کَثیب کابین کِشاندن از پایتخت نپال تا پایه سقف جهان را بازگو می‌کنند. این فرصتی است تا تاریخ نبردهای پی در پی بر اورست بازخوانی شود و وضعیت کنونی این کوه را که به قربانی موفقیت خود بدل شده است ارزیابی کنند: در حالی که شوِرپاها از اشتیاق غربی بهره مند شده و به این ترتیب ثروت می اندوزند و قله را تجهیز می کنند تا آن را قابل دسترس تر سازند، حضور بازدیدها مسائل انسانی و زیست محیطی فراوانی ایجاد می‌کند.