این مستند داستان زندگی پرآشوب نقاش تقسیم‌گرا، جوزپه پلیزا (۱۸۶۸-۱۹۰۷) را روایت می‌کند که به خاطر اثرش «دولت چهارم» معروف است. این اثر برای اولین بار در نمایشگاه چهار ساله تورین در سال ۱۹۰۲ به نمایش درآمد و امروزه در گالری هنر مدرن میلان نگهداری می‌شود. این مستند با راهنمایی و «آگاهی روایی» فابریزیو بنتی‌وگلیو، مکان‌هایی که او در آن‌ها زندگی کرده و حساسیت هنری‌اش را بررسی می‌کند و احساسات و دیدگاه او نسبت به واقعیت را از طریق استفاده پیچیده از نماهای مختلف الهام گرفته از رنگ‌های نقاشی‌هایش نشان می‌دهد. پایان تراژیک پلیزا – او در سال ۱۹۰۷ پس از از دست دادن همسرش خودکشی کرد – بخشی از داستان است و پیوند عاطفی بین بیننده و آثار هنری او را عمیق‌تر می‌کند.