در روز بیست و نهم سپتامبر هزار و نهصد و چهل و پنج نسخه ناقص و خام مستندی پرتوان درباره اردوگاه های کار اجباری در موزه باکین در لندن تماشا شد. برای پنج ماه تیم کوچکی به رهبری سیدنی برنستین کار را برای تکمیل فیلم از ساعات تصاویر شوکه کننده آغاز کرد. این پروژه متفق علیه برای ساخت گزارشی بصری بلندمدت که رژیم نازی را محکوم کند و مردم آلمانی را به پذیرش اشغال متفقین وادار کند، با شکوهی که داشت لحظه مناسبی را از دست داده بود. حتی در شکل ناقص خود، فیلم قدرتمند بود و تماشاگران را با سکوتی حیرت‌زده فرو برد. اکنون نسخه کامل شش حلقه، بازسازی باوفا و قطعی ای که توسط موزه جنگ جهانی ارائه شده است، با “شب و مه” اثر آلن رنایس مقایسه می‌شود.