کودکی در سورابایا می‌خواهد پیکر پدرش را دفن کند. اما در شب بعد از تاهیل، پیکر پدرش بلند می‌شود، از خانه خارج می‌شود و به تاریکی می‌رود. در همان شب، یکی از ساکنان لامونگان، تجسم یک جسد در حال راه رفتن را در انتهای جاده روستا می‌بیند؛ روستایی که نفرین شده است: کسانی که در این روستا به دنیا می‌آیند، اگر در خارج از روستا بمیرند و بلافاصله به خانه فرستاده نشوند، خود به خود به خانه برمی‌گردند.