در پایان سال ۲۰۱۹، ده ها قوطی حاوی فیلم هایی ساخته شده توسط دانشجویان فیلم در دهه‌های شصت و هفتاد در دانشگاه کوردوبا پیدا شد. تا آن زمان تصور می شد که آن ها در طی دوران دیکتاتوری نظامی از بین رفته اند. پنجاه سال بعد، این تصاویر دوباره نمایش داده می شوند و ما را به دوره ناشناخته ای از سینمای کوردوبا و زمانی از شور و شعف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی بی سابقه می برند. هر قاب فراتر از قصد اصلی خود است تا درباره گروهی از جوانان عاشق سینما و منافع شان که آنها را به حرکت درآورده بود بگوید: روانشناسی، پویشگری، موسیقی، آزادی جنسی. ولی ظهور شخصیتی گمشده مرتبط با سرنوشت قوطی ها به ما یادآور پایان ناگهانی و خشونت آمیز رویاهای آن نسل است.