اولیویا، دختر ۱۲ ساله‌ای از طبقه متوسط، مجبور است نیازهای اساسی خود را دوباره سازماندهی کند وقتی که خانواده‌اش (مادر، برادر کوچک و خودش) از خانه بیرون رانده می‌شوند و مجبور به زندگی در یک آپارتمان اشغالی در حاشیه شهر بزرگ، در محله‌ای سخت می‌شوند. مادرش دیگر نمی‌تواند این وضعیت را تحمل کند و دچار افسردگی می‌شود، بنابراین اولیویا باید جای او را بگیرد. این به معنای مراقبت از برادرش و مادرش است، در حالی که با احساس زلزله عاطفی دست و پنجه نرم می‌کند. اما او تنها نیست، اولیویا دوستانی پیدا می‌کند که به او کمک می‌کنند تا زندگی‌اش را از دیدگاه‌های دیگر ببیند. زیرا همیشه چیزها به آن شکلی که می‌خواهیم پیش نمی‌روند، اما می‌توانیم انتخاب کنیم که چگونه آنها را زندگی کنیم.