بازدیدکنندگان

تجسمی از خلاقیت، همبستگی و دوستی است که به مدت شصت وچهار دقیقه اجرا شد و با برخی از دوستان صمیمی هنرمند کجارتنسن در مزرعه راکبی در نیویورک برگزار شد. هر کدام از نه کانال یک هنرمند یا گروهی از هنرمندان را نشان می‌دهد که در فضایی جدا در خانه و محوطهٔ داستانی با هدفون موسیقی دیگران را می‌شنوند؛ با آغاز موسیقی و تکرار آن، نوازندگان بهنجار ایستاده یا نشسته‌اند و در فضاهای مختلف حرکت می‌کنند. در کنار هم، ویدئوهای فردی نمایانگر اجرایی گروهی هستند که کجارتنسن آن را «ترانهٔ گسستارگی زنانهٔ پوچی» می‌نامد. خود قطعه اشعار از شعری اثر آستدیس سیف گونارسدوتیر به موسیقیِ آرشیت و موسیقی‌دان ایسلندی داویذ ثور یونسسون را ترکیب می‌کند؛ عنوان از آلبوم ۱۹۸۱ گروه پاپ سوئدی ابّا الهام گرفته است که قرار بود آخرین آلبوم آنان باشد.