کامیل تنها شانزده ساله بود و در دبیرستان عاشق اریک شد. آنها ازدواج کردند و کودکی داشتند و مدتی خوشحال بودند؛ اکنون بیست و پنج سال گذشته و اریک او را ترک کرده است. کامیل به دلیل نوشیدن بیش از حد در مهمانی سال نو، دچار کُمَای نوشیدنی می‌شود و به زمان خودش باز می‌گردد؛ اکنون دوباره شانزده ساله است و باید به مدرسه برود و با همسالان و اریک روبه‌رو شود. آیا دوباره به او دل می‌بندد و در نتیجه بی‌دوست‌داشتن دختر عزیزش را از دست می‌دهد؟ یا با او روبه‌رو می‌شود و هرگز دختر محبوبش را نخواهد داشت؟ آیا زمان‌گردی واقعاً خوش است؟