در سال ۲۰۰۶ میلادی میلان و توماس مدرسه و بیمارستانی در روستای زامبیایی جدا از هم را برق می کنند چهار سال بعد برای آخرین بار باز می گردند تا از ناکارآمدی سیستمشان با خبر شوند و آن را تعمیر کنند تا در نهایت به کار بسپارند فیلم آن دو را در روزهای پر هرج و مرج و شب های تاریک دنبال می کند و نگاه تازه ای به ناکامی های پروژه های توسعه بشردوستانه می اندازد کوتاه کردن مدارهای گوناگون و تلفیق دنیاهای مختلف و مراسم سپاس و ایده های راهکار بدون قصد اظهار نظر یا ارزیابی به عنوان آزمایش وضعیتی روشن می شود آیا دو دستیار رابطه ای با هم برقرار خواهند کرد تا در جنگل بوشی زامبیایی روشنایی بیافرینند