فوريه ٢٠٠٩. گروهي از کارگران وينيلي در مرخصي موقت زندان أسينارا را اشغال مي کنند تا بازگشايي کارخانه ها و ادامه کار را طلب کنند. به نظر مي رسد نبردي نااميدکننده و اعتراضي افراطي باشد، اما کم کم جهان به مرداني که در جزيره تنها مانده و زندان قديمي هستند دريافت پيدا مي‌کند و نبرد اتحادي سنتي آنها با استفاده از ابزار غير سنتي نشان داده مي‌شود. پس از يک سال کارخانه‌ها همچنان بسته‌اند و به نظر مي‌رسد هيچ تغييري رخ نداده است. در واقع همه چيز عوض شده است.