یان شوآنکمایر در ۸۵ سالگی، یکی از برجسته‌ترین هنرمندان سینمای اروپا است. کار او الهام‌بخش و راهنمای نسل‌هایی از کارگردانان بوده و نمایانگر کاوشی تیز و بی‌رحم در طبیعت انسان است که کاملاً منحصربه‌فرد است. هنگامی که او پس از فیلم «حشره» (۲۰۱۸) تصمیم به بازنشستگی از فیلم‌سازی گرفت، تهیه‌کننده‌اش پیشنهاد کرد که فرآیندهای خلاقانه‌ای که در شرکتشان آتانور به جوش می‌آید، روی فیلم حفظ شود. در طول سه سال، کارگردانان این مستند، زندگی یان شوآنکمایر را دنبال کردند و اصول هنری او و همچنین همکاری‌اش با دوست دیرین و تهیه‌کننده‌اش، یارومیر کالیستا را روشن ساختند. این فیلم همچنین تحت تأثیر خاطره اوا شوآنکمایرووا، همسر و شریک خلاق او، معشوقه و نیمه جدایی‌ناپذیرش قرار دارد. این فیلم، با حال‌وهوای بازیگوش و شاعرانه، صریح و با‌چاشنی طنز چکی، سرودی است بر آفرینش و رفاقت.