در سال هزار و نهصد و شصت چهار دوران کار کشته موسیقی کنسرت برای پیانو درخشان بود ناگهان تصادفی ساده باعث اختلال در دست راستش می شود و با دیستونیا به هم می ریزد در مصاحبه های اخیر فلیشه از آنچه پس از آن آمد صحبت می کند از پایان ازدواج ناامیدی و ناامیدی و عملی که جراحی در سال هزار و نهصد و هشتاد و سه به بازگشت کوتاهی به سالن کنسرت منجر شد و در نهایت با بوتاکس و رولفینگ توانایی نواختن با دو دست را دوباره پیدا می کند در میان این مدت او به کمالات خود پی می برد: رهبری، تدریس و اجرای آثاری برای یک دست که در اوایل قرن بیستم برای جانباز جنگ جهانی اول سفارش داده شده بود