قبل از عزیمت برای اقامت در خارج از کشور، احمد نوشیستی یک کار آخر می‌پذیرد. او باید بازیگران را برای تئاتر ملی فلسطین جدید انتخاب کند. در جاده با مصاحبه‌گر بیسان و فیلم‌بردارش لومیر، احمد به جست‌وجوی استعداد در اردوگاه‌های پناهندگان اردن، سوریه و لبنان می‌پردازد. امید برای آخرین بار، احمد با دشواری‌های بی‌پایان زندگی در فلسطین روبه‌رو می‌شود: بازرسی‌های مزاحم، موانع، تنش دائمی. او سرنوشت همه پناهندگان را همانند سرنوشت خود می‌بیند. در پایان، او بازیگران بااستعداد را به شکل دادن به سرنوشت‌شان هدایت می‌کند، اما با احتمال از دست رفتن پروازش روبه‌رو است که فرصت تبعید طولانی‌مدتش را از دست بدهد.