عضو شبحی

مرگ برادر هفت ساله‌ام وقتی نه ساله بودم همچنان خاطره‌ای دردناک و تسخیرکننده است. والدینم نمی‌دانستند چگونه با از دست دادن فرزندشان کنار آیند و کل خانواده درد بی‌توصیفی را تجربه کردند. عضو شبحی از این داستان شخصی به عنوان نقطهٔ آغاز استفاده می‌کند. چه به دلیل فوت باشد یا جدایی، مراحل سوگ همانند است. افراد معمولاً از انکار، خشم، معامله، افسردگی و در نهایت نوعی پذیرش عبور می‌کنند تا بهبود یابند. فیلم به طور نسبتاً آزاد و مطابق با این مراحل ساختار یافته است. در طول این مستند شاعرانه مصاحبه‌هایی با صاحب قبرستان، بیمار عضو شبحی و نویسندهٔ کتابی درباره شواهد زندگی پس از مرگ گنجانده شده است. عضو شبحی تماشاگران را یادآور می‌شود که هرچند اندوه دردناک و ایزوله‌کننده است، یادآور این حقیقت است که زندگی موقّتی است.