در سیسیل، در زمانی که هنوز فراموش نشده، در قلب شهری کوچک و منزوی که پر از سوسک، سوسکی و مارهای زهردار است، چیزی که مرد را واقعاً مرد می‌کرد، ثروت یا قدرت نبود، بلکه شرف او بود. او باید شأن خود را در برابر توهین‌ها و حرف‌های محلی حفظ می‌کرد. شعله‌ور شدن آتش با اندکی جرقه روشن می‌شد و کسی از آن در امان نبود. یکی از بدترین تحقیراتی که مرد می‌تواند تحمل کند، همسری فاحشه بود. مردی که چنین رسوایی به او می‌رسید، به وسیله لکه شرم مشخص می‌شد و نگاه همه مردم به او دوخته می‌شد. گفته می‌شد که «قُله‌های شاخ‌هایش بیرون زده‌اند» تا همه ببینند.