این بار کپا و پپه ابتدا اسیران جنگی و قربانیان کار اجباری‌اند، یهودیان، سربازان مجاری، سربازان آلمانی. هنگامی که قرار است به اعدام برسند، باز هم باید اجراکنان شوند. فیلم با رویدادهای حیرت‌انگیز نشان می‌دهد در بیش از یک قرن و نیم گذشته ما از جنگ به جنگ دیگر می‌رفتیم؛ اشغال و آزادی بی‌اعتبار شده بود، و چرا یهودیان نمی‌توانستند سربازان اس‌اس را اعدام کنند؟ قهرمانان ما بر فراز پناهگاه‌های فرسوده پرسه می‌زنند، و دوباره روی پل‌های پایتخت حدس می‌زنند که همسفران یا دوستان همیشگی ما ممکن است در همین لحظه باشند. در کمد، بین بطری‌های میوه حفظ‌شده، استالین هنوز مخفی است. نویسندگان فیلم قبل از دادگاه معرفی می‌شوند، سپس در بیمارستانی نمایشگاهی در انتظار پایان می‌مانند. یک خدمتکار سرباز شوروی با اقتباسی از نقل قول پیتر ناداس فیلم را به پایان می‌رساند.