یک وارث که نمی‌تواند ارث ببرد، یک بخیل که نمی‌تواند چیزی خرج کند، پسری که در خیابان یک قبضه پیدا می‌کند، یک رستوران‌دار بخشنده که تنها می‌دهد... این‌ها از جملهٔ شخصیت‌های این فیلم «قطره‌ای از اجتماع» هستند. چرا برخی به شیوه‌ای شدید خرج می‌کنند و برخی دیگر دارایی را مقدس‌ترین بخش وجودشان می‌دانند؟ به نظر می‌رسد دربارهٔ پول صحبت می‌کنیم، اما موضوع عشق است.