خانه‌اش اتاقی کسل‌کننده در زیرزمین بود؛ او به طرز ناامیدکننده‌ای ناتوان بود؛ مادر بیوه‌اش به سختی می‌توانست با کار مداوم به عنوان لباس‌شویی، خانه‌شان را سرپا نگه دارد؛ و او هیچ اسباب‌بازی یا پسری برای بازی کردن نداشت. با وجود بیماری و فقرش، بچه‌ی منزوی پسری شاداب بود و بازی‌های خود را اختراع می‌کرد.