در سال هزار و نهصد و هشتاد و شش، گراردو پس از مدت‌ها به روزاریو بازمی‌گردد تا با پسر هفت ساله‌اش، دیوید، که اخیراً توسط مادربزرگ مادری‌اش بهبود یافته است، دیدار کند. این پسر غمگین و درون‌گرا به آرامی در حال شناخت خانواده واقعی‌اش است. پدر و پسر به تدریج یکدیگر را می‌شناسند و هر کدام به شیوه خود به دنبال پیوند با یکدیگر می‌گردند. عمق احساسات آن‌ها باید از طریق بی‌اعتمادی و درد ناشی از مادر و همسر غایبشان فراتر رود.