رالف در دوره پیش از جنگ در دِرْسْدِن به عنوان فرزند eldest مدیر قطار شهری اصولگرا و منظم بزرگ می‌شود. با صعود نازی‌ها به قدرت، جنگ، سقوط و آغاز تازه با تزلزل، جهان متوسط-طبقاتی او نیز به مسیر خود نمی‌ماند. پدرش به جبهه فراخوانده می‌شود و مادر با مسئولیت رالف و برادر کوچکترش Achim تنها می‌ماند. در پناهگاه بمباران‌ها و شب‌های مبارزه با گرانی و گرسنگی، مادر به سرعت بار اخلاقی را کنار می‌گذارد و اراده‌ای عمل‌گرا برای زنده ماندن پیدا می‌کند که رالف به آن می‌بالد. در عین حال پسر از ادعای مادر برای خوشبختی به شدت ترسیده است زیرا او رفتارهای او را خیانت به پدر می‌بیند که به تدریج به نمادی از کودکی شاد و بی‌خیال تبدیل می‌شود.