یک پسر جوان که قادر به تصمیم‌گیری مسئولانه نیست با گروهی از کارگران باتجربه که مدت زیادی است آنجا کار می‌کند سازگار نمی‌شود. او از پندار داشتن تتویی که به او بزگ شبیه است و دیگران آن را به عنوان مرغ می‌شناسند، رنج می‌برد... با این حال، نویسندگان تأکید می‌کنند که همه باید بالغ شوند و مسئولیت رفتارشان را بپذیرند. اما روایت کاریِ تشویقی و اجرایی، به طرح‌های از پیش تأیید شده متکی است و نمی‌تواند منظرۀ شخصیتِ خاص خود را اقتدار بخشد.