خط داستانی
ساز یادآور فیلمبرداری یافت شده از سال های دور است: شش ثانیه از حرکت دختری. موریتز این را شش ثانیه از بی گناهی می نامد. او مواد را دست کاری کرد تا فقط قطعاتی از این بی گناهی باقی ماند. با ضرب آهنگ موسیقی، دختر همزمان حضور دارد و حضور ندارد، اما هرگز واقعاً حضور ندارد. موریتز او را نا چیز می سازد و به این ترتیب برای خیال فردی فضای ذهنی می گشاید
