خط داستانی
زندگی در خط فقر در دهه ۱۹۳۰ به اندازه کافی سخت بود، اما زمانی که از آن پایینتر میافتادید، اوضاع ناامیدکنندهتر میشد. راهپیماییهای گرسنگی که توسط جنبش کارگران بیکار ملی سازماندهی شده بود، به این موضوع توجه جلب کرد، اما این جمعیت چپگرا یک دوربین سینما برداشت. داستان خیالی در مرکز فیلم تا حدی ملودراماتیک است، اما محیطهای واقعی به پیام آن واقعگرایی و وزن میبخشند.
