زادهٔ دوازده ساله بهَزمت عُزْمات تابستان را در روستا می‌گذراند. پس از یک شوخی دیگر نوه اش، پدربزرگش او را به مرتفع‌ترین چراگاه می‌فرستد. در آنجا میان گوسفندان، پسر اولیه احساس راحتی نمی‌کند. همسن و سالانش فرصت را برای تمسخر نحوهٔ رعایت گله و تمیز نگه داشتن جای چرا می‌گذرانند. اما به‌زودی پسر ارزش قائل شدن به رفتار شبانی‌ها نسبت به او و دوستی‌اش با گوسفند تک‌شاخ که با او اغلب فوتبال بازی می‌کند را در می‌یابد.