خط داستانی
از طریق مجموعهای از اپیزودهای شبیه خواب، "گشایش" آگاهی جهانی را پیشنهاد میکند—تنهایی، خیالات، جستجو، لمس، عشق. در پیشنهاد مبهم یک داستان، طبیعت و دریا با نشانههایی از افسانه، آیین و شعر ترکیب میشوند. "گشایش" به فولکلور خود فرد از تخیلات تبدیل میشود. نمایشهای دوگانه و سهگانه اقیانوس، تپهها، خورشید، زن و مرد را ترکیب میکند تا احساسات زیرزمینی، احساسات اترال، رهایی از خود در عشق و عشقورزی را به تصویر بکشد که به اوج لذت جنسی میرسد.
