خط داستانی
زندگی او با درگذشت پدربزرگش در اوایل دههٔ نود میلادی دگرگون شد و فیلمساز کانادایی فرانک کول به ایدهٔ مرگ شیفته شد. مصمم به غلبه بر ترسش تصمیم میگیرد با شتر از صحرای آفریقا عبور کند و سالها برای آمادهسازی عاطفی و جسمی تمرین میکند. کول سفرهای خود را از موریتانیا تا سودان با دوربین ۱۶ میلیمتری بولهاک ثبت میکند و واقعیت سخت محیط بیابان را با صدای درونمایهٔ شخصی و در عین حال غربی به تصویر میکشد. فیلم دیدگاهی بسیار شخصی اما مشخصاً غربی از بیابان به عنوان فضایی از سوبلیمیت عاشقانه ارائه میدهد.
