یک پس زمینه به زبان لاتین به عنوان عنوان آخرین فیلم ژی دادور است که او به عنوان گوینده توضیح می دهد که به ذائقه بینندگان یا ایده های غالب زمان خویش هم concessions نخواهد کرد و فیلمی درباره خودزندگی با تصاویر جهان نمایش است؛ از تبلیغات تا پوسترها و عکس هایی از دوستان، با تفسیر های Debord و یادآوری اینکه پاریس دیگر وجود ندارد؛ ارزیابی او این است که یکی از لذت های بزرگ زندگی اش احساس گذر زمان است و به عنوان شاهد فروریختن نظم اجتماعی، تاریخ خود را دوست داشته است