دهه ۱۹۳۰ زمان برنامه‌های پنج‌ساله، پروژه‌های ساختمانی و توسعه مناطق دورافتاده کشور بود. شوهر فروسا او را ترک کرده و به شرق دور می‌رود. فروسا که نمی‌تواند با تنهایی‌اش کنار بیاید، تلگرافی به شوهرش می‌فرستد و به او اطلاع می‌دهد که به شدت بیمار است. فدور می‌رسد و با اشتیاق درباره پروژه‌های ساختمانی کشور به همسرش صحبت می‌کند، سپس او را تنها می‌گذارد و فروسا با افکارش درباره نیاز به تحصیل و زندگی برای سعادت عمومی تنها می‌ماند...