دو دوست می نوشند و در خماری از نوشیدنی به طور خیال پردازی به بهشتی گرمسیر در بیرون از کلبه فرسوده شان نگاه می کنند. این فیلم بدون گفتار نشان می دهد که توانایی ما در لذت بردن کامل از محیط اغلب از نگرش هایمان نسبت به زندگی ناشی می شود.