این داستان کوتاه توسط ای. حسین‌اف نوشته شده است. در این فیلم، مشکل جنگ از منظر عشق بررسی می‌شود. تقریباً تمام مردان روستا در جبهه جنگ هستند. زنانی که شب و روز برای حمایت از تلاش‌های آنها مانده‌اند. کودکان در نیمه شب بیدار می‌شوند و برای نان گریه می‌کنند. همه روستاییان نگران بازگشت مردان هستند. مادران منتظر پسرانشان؛ همسران، برای شوهرانشان و کودکان، برای پدرانشان. وقتی شوهر سایالی در جبهه می‌میرد، دوست شوهرش جبرائیل به او پیشنهاد ازدواج می‌دهد. مردم روستا عصبانی می‌شوند. برادران جبرائیل از خانه می‌روند و مطمئن هستند که خانواده‌شان شرمنده شده است. یکی از برادران دیوانه می‌شود؛ دیگری بیمار شده و می‌میرد. تنها کسی که جبرائیل را سرزنش نمی‌کند، "اگسگال" (مرد دانای روستا) - اسفندیار کیشی است. در این فیلم، هیچ صدای سلاحی شنیده نمی‌شود و هیچ صحنه جنگی به تصویر کشیده نمی‌شود، اما هنوز هم تراژدی ذاتی جنگ را شاهد هستیم.