در سیزدهم قرن، بودیسم در ژاپن هنوز دینی نسبتاً تازه بود. در آن زمان مدرسهٔ واحدی به نام شینگون آموزش‌های گسترده‌ای ارائه می‌داد که ممکن بود در نهایت به پاکی و آگاهی معنوی منجر شود. مدارس زِن نیز راه طولانی را با دیوار خام و مدیتیشن بی‌وقفه ارائه می‌دادند. مدرسهٔ دیگر (تندی) بر فیلسوفی و روش‌های متافیزیک پیچیده تأکید داشت. اساساً همهٔ این مدارس برای نفراتی طراحی شده بودند که بتوانند همه چیز را رها کنند و بر رهایی تمرکز نمایند، مانند دانشمندان و اشراف. در این درام تاریخی و بیوگرافی، این همان وضعی است که جوان شینران (۱۱۷۳–۱۲۰۳) هنگام آغاز بررسی بودیسم به عنوان جایگزینی برای خشونت و جنگ‌های داخلی که ژاپن را در آن دوره درگیر می‌کرد، پیدا می‌کند.