در سال 1914، در نخستین ماه‌های جنگ جهانی اول، لویییز جارود شوهرش را که در جبهه کشته شده است، از دست می‌دهد. به زودی پس از آن، او یک نوزاد به دنیا می‌آورد که به سرعت می‌میرد. لویییز که از این دو بدبختی ویران شده است، تصمیم می‌گیرد زندگی‌اش را به مراقبت از کودکان دیگران اختصاص دهد. او به عنوان پرستار با چندین کارفرما مشغول به کار می‌شود و محبتش را به پسران و دختران کوچک می‌دهد. یک بیوه و مرد دیگری به او پیشنهاد ازدواج می‌دهند اما او دو بار رد می‌کند، زیرا مصمم است فقط برای کودکان تحت سرپرستی‌اش زندگی کند.