بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۴، شش کودک در ساختمانی واقع در حومه مونیخ بزرگ می‌شوند. در میان آن‌ها لویو کینه‌ای کم‌رنگ و اندوهگین وجود دارد که از دوران کودکی به زیبای مارلی علاقه‌مند بوده است. مارلی به اظهار علاقه‌ی جوانان بی‌تمایل نیست اما دوست دارد توسط او فتح شود. اما همین چیزی است که لِئو شرمگین آن را سخت می‌یابد. بنابراین به رقص بی‌خطر با دوستانش پناه می‌برد، به دنبال دختران دیگر می‌رود — نسبتاً ناموفق — و از سرنوشت خود آرام می‌گذرد.