یک کارفرمای سازنده به نام یوهَن شوستر وام‌هایی به ارزش میلیون‌ها برای تأمین پروژه‌ای مبهم و برآورده ساختن خواسته‌های افراطی معشوقش می‌گیرد. وقتی بدهی‌هایش آن‌قدر بالا می‌رود که هیچ بانکی وام نمی‌دهد، راهی پیدا می‌کند: پس‌اندازهایش را جمع می‌کند و با لیموزین و کلاه موی قرضی به بانک‌ها می‌رود و با هویت دروغین وام می‌گیرد. بانک‌ها فریب او را می‌خورند و وام‌هایی برای «حفظ دارایی‌های فرهنگی آلمانی» به او می‌دهند. شوستر با خوش‌شانسیِ ناخواسته مواجه می‌شود و Windfall غیرمنتظره را همان‌طور که قبلن بی‌مسئولانه بود، به کار می‌برد.