پاریس، سال ۱۹۷۴. زندان سابق زنان یسریاس در مادرید. لوسیای دختری که در اجتماع جایگاهی خوب دارد به دلیل ارتباط با یک فعال سیاسی علیه دیکتاتوری فرانکو ده سال زندان محکوم می‌شود. در زندان با مجموعه‌ای از زنان مختلف از جمله روشنفکران، قاتلان و بی‌سوادان زندگی می‌کند. آن‌ها به چراهای مشتركی از بدبختی، کمبود آزادی و سرنوشت یکسانی دست می‌یابند و با هم در برابر ناامیدی می‌جنگند. لوسیاجهان می‌دهد تا از این دنیا زندگی را بیاموزد و سرنوشت به او آموخته است که در وجود همدلی و همبستگی وجود دارد.