تهران، 1948. یک زوج جوان یهودی، دانیال و همسرش مونس، تصمیم می‌گیرند به کشور تازه تأسیس اسرائیل مهاجرت کنند. اما درخواست آنها به دلیل مدارکی علیه دانیال، دایی‌اش یعقوب، که به خیانت مشکوک است، رد می‌شود. یک مأمور صهیونیست به نام یزگل، خانه یعقوب را پیدا کرده و او را می‌زند. یکی از همسایگان یعقوب که شاهد جرم است، به قتل متهم می‌شود. مونس و دانیال از ترس جانشان به شمال ایران فرار می‌کنند تا کشور را ترک کنند. برادر همسایه، نوری، یک روزنامه‌نگار، به دنبالش می‌رود تا آنها را به دادگاه بیاورد و درباره بی‌گناهی برادرش شهادت دهد.